Poesía

Esta é unha aposta militantemente figurativa que sae ao encontro do lector coa ambición, ese «imposible viable», de ofrecerlle un espello onde tamén quede reflectida a súa alma. É unha poesía que rende a obediencia debida aos sentimentos, que constata a simetría entre a celebración e o laio e que emparella clasicismo e modernidade. Faino […]

Os poemas deste libro transitan entre a tradición, sempre de dobre raíz, culta e popular, e a contemporaneidade, un espazo por definición fuxidío. Son poemas empeñados, asemade, en achegar a necesaria música á pescuda das emocións, e vano facer botando man de recursos como a métrica e a rima; é dicir, acolléndose coa confianza dun […]

O Atlántico, nos ollos con que un home que tivo no mar o seu berce mira adoito. E regresan os mapas e esas miradas, co nome do noso océano a proclamar inmensidades. E paus rillados polo salitre, e boias de vidro cor ágata, e flotadores de cortiza. Tamén branquísimas osamentas puídas de corvos mariños ou […]

Antoloxía dos catro primeiros títulos de poesía de LRN: Para matar ao tempo (1982), Arca dos faiados (1985), A ronda invisible (1988) e A casa na brétema (1994). Comparten o propósito de ser certificados de asistencia a emocións, como fotos sobreviventes ao paso do tempo. E aspiran a ser ademais as teselas dun mosaico que […]

Poesía que aposta por gañar de novo a súa antiga fondura, bebendo nas tradicións e volvendo á busca da maridaxe da verdade coa beleza. Versos nos que alguén fala co seu pensamento, e persegue a xustiza, e aprende dos devanceiros, e destapa fermosuras. Versos que non aspiran a engaiolar con razóns bastardas e se desentenden […]

Poemas do diario en que un pai dá conta do nacemento e dos progresos, ese agro sen cancelo, do medrar da súa nena. E, cos instantes, saen os primeiros xogos e xoguetes, o trato cos animais e as presenzas domésticas do refuxio familiar.

Libro no que o autor deliberadamente opta pola voz baixa, como corresponde a un tempo de roldar a aura dos devanceiros. En realidade, tratábase de fuxir aínda máis do ronsel que deixara tras de si a denominada “poesía social”. Tratábase, de paso, de afastarse tamén dos que se exiliaban nas rupturas da Centroeuropa de entreguerras, […]

Primeiro libro de poemas de LRN. Aparece na editorial madrileña Trieste, dirixida por Andrés Trapiello e Valentín Zapatero, nunha colección, Porto do Son, na que unicamente sairían dúas entregas. Aparecen constantes ás que o autor volverá unha e outra vez ao longo dos anos: a certeza incómoda do paso do tempo, o poder curador do […]

Nove aproximacións sonetísticas reunidas no cartafol con que LRN tivo o atrevemento de debutar no seu plistoceno creativo. Desde o amor que estreaba un corazón novo do trinque, e á beira do Atlántico, na euforia irreflexiva do verán da existencia, di o poeta: “Sediados do alto mar craros no escuro / nas primicias, por sempre […]